Geplaatst in Personal

Waarom ik op mijn 4e een oogoperatie onderging

Toen ik 4 was, heb ik een operatie gehad aan mijn ogen. Een oogstandcorrectie, om precies te zijn. Ja, ik ben en scheel en nee, dat kan je niet aan mij zien. Omdat ik dit verhaal al vaak aan mensen heb verteld en mensen vaak toch best nieuwsgierig zijn, heb ik besloten om het vandaag met jullie te delen.

Ik ben scheel geboren. Ik was een dwergje met groene maar scheve oogjes. Hiervoor ben ik vaak naar de oogarts geweest, in het ziekenhuis. Wat ik mij hiervan kan herinneren is dat ik tijdens de basisschooltijd meestal op woensdagmiddag naar het ziekenhuis moest. Dit was dan 1 keer in het half jaar, maar op woensdagmiddag was ik vrij en kon ik dus makkelijk even naar Assen.

Mijn oogarts was een vriendelijke man, verder was er ook een vrouw met een lampje. De vrouw met het lampje was er altijd, de vriendelijke man was er soms.

De vrouw met het lampje was de ortoptrist, en zij had altijd leuke Dinseyfiguurtjes die ze op het lampje zette. Verder werd heel vaak mijn sterkte gemeten, maar ik hoefde op die leeftijd nog geen bril.

De oogarts noemde mij altijd Beatrix als hij mij begroette, en ik vond dat heel bijzonder. De oogarts was verder wel wat minder leuk dan de ortoptrist, want hij gaf mij vaak oogdruppels en dat vond ik echt vreselijk. Ten eerste, het inbrengen van die oogdruppels voelt heel vervelend want het prikt een beetje en je ziet opeens van heel dichtbij en druppel op je pupil vallen. Maar als je ze eenmaal hebt wordt het niet beter. De oogdruppels vergroten namelijk de pupil waardoor je van dichtbij heel wazig gaat zien, licht is pijnlijk aan je ogen (je pupil verkleint bij veel licht, maar met oogdruppels is dit niet het geval en het voelt echt alsof je verblind wordt) en je krijgt er enorm veel hoofdpijn van.

Toen ik 4 was, ben ik geopereerd. Gewoon in het ziekenhuis in Assen. De meeste bezoekjes aan het ziekenhuis zijn na mijn operatie geweest, maar voor mijn gevoel was dat er voor. Dat kan natuurlijk niet, want het was gedurende de basisschooltijd en op mijn 4e zat ik nog niet zo lang op de basisschool.

Tijdens de operatie zou ik een volledige narcose krijgen. Eerst werd er wat slaapmelk op mijn hand gedaan, na een half uur zou ik een spuitje krijgen op dezelfde plek. Maar helaas werd er gelijk na het aanbrengen van de slaapmelk ook al een naald in mijn handje geduwd, en werkte de verdoving dus nog niet. Kleine ik had dus lichte paniek vlak voordat ik geopereerd werd.

Na de operatie waren de zusters vergeten om mijn moeder op te halen, iets wat ze wel beloofd hadden. En omdat ik al in paniek wakker werd van vóór de operatie, werd dat niet beter toen mama niet naast mijn bedje stond.

Mama kwam gelukkig al snel, en ik kan me herinneren dat ik alleen op een donker kamertje lag (omdat licht gewoon niet fijn was aan mijn ogen). Ik mocht alleen wat yoghurt eten van de zusters, en hierna zou de arts nog even komen voordat ik naar huis mocht. Ofcourse lustte ik alleen vla en heeft mijn moeder hierover ruzie moeten maken met de zusters. De arts schoot ook nog voor geen meter op en dus heeft mijn moeder mij na 2 uur wachten opgetild en mee naar huis genomen.

Mijn laatste bezoek aan het ziekenhuis was alweer 10 jaar geleden. 19 januari 2007, om precies te zijn. Helaas had ik 21 maart weer een afspraak staan, en inderdaad, mijn ogen staan niet meer goed. Het is niet zichtbaar als je mij gewoon aankijkt, maar het kost mijn ogen veel energie om zichzelf recht te trekken en daarom heb ik sneller hoofdpijn en als ik moe ben, kijk ik wel scheel.

De ortoptist, dezelfde als 10 jaar geleden, heeft mij eerst een nieuwe bril aangeraden (mijn cilinder bleek af te wijken), en in juni mag ik weer terugkomen. Als er niks is veranderd, gaan we kijken naar wat er dan moet gebeuren. Wat er dus nu verder gaat gebeuren weet ik nog niet, maar als er heftige dingen op de planning staan zal ik dat zeker melden.

En misschien er een artikeltje over schrijven, want dat is immers waar ik blogger voor ben.

Advertenties

Auteur:

Hoi! Ik ben Dagmar en ik ben een 17 jarige, creatieve therapie studente. Ik woon in mijn eigen kleine kamertje in Leeuwarden. Op mijn blog schrijf ik over mijn jonge studentenleven.

4 gedachten over “Waarom ik op mijn 4e een oogoperatie onderging

  1. Ik hoop echt dat je in Juni goed nieuws krijgt hoor! En zo niet, dan kom ik natuurlijk langs om samen herrie te schoppen in het ziekenhuis!
    X

  2. Hahaha, lief van je. Dan gaan we waarschijnlijk wel naar Groningen, maar je past nog wel in de auto😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s